แนวเส้นด้าย
ตัดตามแนวเส้นด้ายของผ้าเพื่อให้มีโครงและทรงมั่นคง เหมาะกับงานประกอบชุด
การตัดแพตเทิร์น
ตัดเฉลียง
ใน Dressmaker การวางชิ้นผ้าตามแนวเส้นด้ายหรือตัดเฉลียงจะส่งผลให้เห็นบนชุดสำเร็จ คุณต้องจัดชิ้นแพตเทิร์นบนผ้า ตัด แล้วกลัดเข้ากับหุ่นที่ปรับตามสัดส่วนของลูกค้าซึ่งยืนอยู่ในร้านแล้ว แต่ละชิ้นใช้ผ้าต่างชนิดกันได้ เสื้อท่อนบนผ้าไหมจึงอยู่คู่กับกระโปรงผ้าขนสัตว์ได้ โดยเกมไม่บังคับให้ใช้ผ้าม้วนเดียวกันทั้งชุด
บันทึกจากเจ้าของโดยตรงของเอพริล ที แห่ง Cozy Lives แสดงว่าหุ่นไม่ได้มีไว้ดูตัวอย่างเท่านั้น ตัวละครแต่ละคนจะได้รับการวัดสัดส่วน หุ่นจะถูกปรับตามขนาดนั้น และชิ้นแพตเทิร์นจะร่างขึ้นสำหรับคนนั้นโดยเฉพาะ ด้วยเหตุนี้ ชุดที่ดูสมดุลบนลูกค้าคนหนึ่งอาจสั้นหรือคับเมื่อใช้กับอีกคน หากนำผังเดิมมาใช้ซ้ำโดยไม่ตรวจหุ่น ภายหลังบิลด์ 403 ทำให้เคอร์เซอร์ในห้องตัดผ้ากลับมามองเห็นหลังเคยหายไป ซึ่งสำคัญเพราะเมื่อไม่มีตัวชี้ก็อ่านแนวเส้นด้ายผิดได้ง่าย
แนวเฉลียง
ตัดทำมุม 45 องศากับแนวเส้นด้าย เพื่อให้ผ้ายืดและทิ้งตัวมากขึ้นจนเกิดรูปทรงพลิ้วไหว
การวางตามแนวเส้นด้ายส่งผลอย่างไร
ข้อความส่วนเสริมของ Steam ระบุว่าการจัดวางคือสิ่งที่จะมองเห็นในภายหลัง การวางตามแนวเส้นด้ายจะสอดคล้องกับด้ายยืนและด้ายพุ่ง ทำให้ชิ้นผ้าคงรูปเมื่อสวมเดินในเมืองหรือแขวนไว้ที่หน้าร้าน วิธีตัดนี้เหมาะกับเสื้อท่อนบนที่ต้องมีโครง แถบพยุงเอว หรือชิ้นใดก็ตามที่ไม่ควรบิดขณะลูกค้าเดิน เนื่องจากแต่ละชิ้นเลือกผ้าแยกกันได้ คุณจึงตัดชิ้นที่ต้องคงรูปตามแนวเส้นด้าย พร้อมตัดส่วนทิ้งตัวอื่นในงานเดียวกันตามแนวเฉลียงได้
เศษผ้าคือข้อจำกัดจริงบนโต๊ะ ชิ้นที่ไม่ตามแนวเส้นด้ายยังใช้ได้หากต้องการความยืดหยุ่น แต่จะกินเนื้อผ้าในแนวทแยงและเหลือเศษรูปทรงแปลก ๆ ซึ่งอาจต้องใช้ทำผ้ากุ๊นด้านในหรืองานปะภายหลัง ภาพขั้นตอนตัดจากชุดสื่อแสดงกระดาษแพตเทิร์น มีดตัดแบบลูกกลิ้ง และสมุดร่างข้างผืนผ้า ซึ่งเป็นเครื่องมือชุดเดียวกับที่วงจรงานให้คุณใช้ก่อนนั่งที่ จักรเย็บผ้า
หากผังดูไม่ดีบนหุ่น วิธีแก้มักเป็นการหมุนชิ้นผ้า ไม่ใช่วาดแบบใหม่ เลื่อนชิ้นให้ขอบยาวขนานกับเส้นด้าย ตัดใหม่ แล้วกลัดอีกครั้ง เกมระบุชัดว่าสิ่งที่ปรากฏบนชุดคือการจัดวางในขั้นตอนนี้ ไม่ใช่เชดเดอร์ที่ใส่ภายหลัง
ควรตัดเฉลียงเมื่อใด
แนวเฉลียงคือการหมุนออกจากแนวเส้นด้าย 45 องศา ข้อความของ Steam ใช้คำนี้เพราะผ้าจะยืดไปตามลำตัวแทนที่จะถูกตรึงตามด้ายยืน เหมาะเมื่อลูกค้าต้องการกระโปรงพลิ้ว คอเดรป หรือคอเสื้อที่ควรทิ้งตัวแทนการตั้งอยู่ ผ้าม้วนเดียวกันที่มั่นคงเมื่อตัดตามแนวเส้นด้ายจะขยับได้เมื่อตัดเฉลียง แผงผ้าไหมกับกำมะหยี่จึงมีพฤติกรรมต่างกันแม้ตัดด้วยมุมเดียวกัน
เชดเดอร์เฉพาะจากเอพริล ที ทำให้ผ้าไหม กำมะหยี่ และเลื่อมมีความเงาต่างกันอยู่แล้ว ส่วนการตัดเฉลียงจะเพิ่มการเคลื่อนไหวทับลงบนความเงานั้น กำมะหยี่ตัดเฉลียงยังดูเป็นกำมะหยี่ แต่ขนผ้าและความยืดจะส่งผลร่วมกัน ของตกแต่งหนักบนชายตัดเฉลียงจึงอาจดึงรูปทรงให้คลาดจากสัดส่วนของหุ่น หากงานสั่งตัดต้องการโครงสร้างแต่คุณตัดทั้งชุดตามแนวเฉลียง หุ่นจะแสดงอาการเสียทรงก่อนเริ่มเย็บ
ไม่มีค่าสถานะลับสำหรับแนวเส้นด้ายที่ “ถูกต้อง” ข้อความบนร้านค้าเน้นผลด้านภาพว่า สิ่งที่จัดวางไว้คือสิ่งที่ปรากฏ ลูกค้ายังคงจ่ายเงินให้ชุดที่เหมาะกับงาน ดังนั้นกระโปรงราตรีตัดเฉลียงอาจเป็นตัวเลือกที่ถูกต้อง แม้ใช้ผ้ามากกว่าผังตามแนวเส้นด้าย
สัดส่วนบนหุ่นลองเสื้อ
หุ่นคือจุดตรวจระหว่างการตัดกับการเย็บ บันทึกทางการระบุว่าจะปรับหุ่นตามผู้สั่งตัด ไม่ใช่ขนาดมาตรฐานทั่วไป กลัดชิ้นที่เพิ่งตัด เดินดูรอบหุ่น แล้วตรวจว่าชายผ้าอยู่ผิดตำแหน่งหรือเสื้อท่อนบนอ้าที่หน้าอกหรือไม่ การดูตัวอย่างนี้เสียค่าใช้จ่ายน้อยกว่าการพบข้อผิดพลาดเดียวกันหลังจักรโบราณเย็บตะเข็บเข้าด้วยกันแล้ว
การแก้เคอร์เซอร์ในห้องตัดผ้าของ Build 403 เป็นส่วนหนึ่งของโต๊ะนี้ หากมองไม่เห็นว่ากำลังชี้ตรงไหน คุณก็แยกแนวเส้นด้ายกับแนวเฉลียงบนผ้าลายแน่นไม่ได้ แพตช์เดียวกันยังจัดหมวดแถบลูกไม้ใหม่ ซึ่งมีผลเมื่อขอบตกแต่งเริ่มเชื่อมกับชายผ้าเฉลียง ระหว่างตัดใหม่ให้คอยดูทรงบนหุ่น อย่าเพิ่งข้ามไปตกแต่งทันที
หลังทำงานสั่งตัดสำเร็จ การนำแบบเดิมมาใช้ซ้ำอาจดูน่าสนใจ แต่ลูกค้าที่มีชื่อทั้งสิบคนไม่ได้ใช้บล็อกแพตเทิร์นเดียวกัน Alice, Rose, Dorothy, Fiona, Adora, Marie, Vivian, Edith, Priya และ Prudence มีสัดส่วนที่วัดแยกกัน ดังนั้นการวางแบบที่พอดีกับงานสั่งตัดใหญ่ชุดหนึ่งจึงอาจไม่พอดีกับชุดถัดไป ตรวจทรงบนหุ่นใหม่ทุกครั้งที่คุณ รับงานสั่งตัด
จากโต๊ะตัดสู่จักรเย็บผ้า
เมื่อทรงบนหุ่นถูกต้องแล้ว ให้นำชิ้นผ้าไปที่ จักรเย็บผ้า ความผิดพลาดจากการตัดจะกลายเป็นแนวตะเข็บ: ขอบผ้าเฉลียงยังคงยืดขณะป้อนผ่านหัวจักรวินเทจ ส่วนขอบตามแนวเส้นด้ายจะอยู่ทรง กระสวยด้ายไม่จำกัดทำให้สีด้ายเป็นตัวเลือกด้านการออกแบบ ไม่ใช่ทรัพยากร จึงเลือกสีกลืนหรือตัดกันได้โดยไม่ต้องตามหาหลอดด้าย
เว้นเผื่อตะเข็บไว้ตอนวางแบบ ภาพโต๊ะตัดจากสื่อประชาสัมพันธ์แสดงชิ้นแบบที่มีเส้นกำกับด้านใน ซึ่งทำตามได้ง่ายกว่าการคาดเดาหลังเอาผ้าออกจากม้วน หากวางแผนใช้ งานปะตกแต่ง หนัก ๆ หรือแถบตกแต่งยาวกว่า 50 เมตร ควรมีพื้นที่ตามแนวเส้นด้ายที่มั่นคงรองรับน้ำหนัก แทนที่จะถ่วงน้ำหนักนั้นไว้กับชายบานเฉลียง
เมื่อจัดวางเสร็จแล้ว งานถัดไปของผู้เล่นคือเย็บ ตกแต่ง แล้วจึงส่งให้ลูกค้าหรือนำไปขายในหน้าต่างร้าน การเลือกระหว่างแนวเส้นด้ายกับแนวเฉลียงยังคงเห็นผลบนชุดสำเร็จที่แขวนบนราว